داماک در اخبار داماک در اخبار-خانه / آیا آب در آینده به نوعی ارز تبدیل خواهد شد؟

آیا آب در آینده به نوعی ارز تبدیل خواهد شد؟

وقتی افراد به منابع طبیعی محدود و با ارزش فکر می‌کنند، نفت اولین چیزی است که به ذهن آنها خطور می‌کند. نفت خام منبعی پایان‌پذیر و غیرقابل تجدید است و امکان مصرف تمامی ذخایر نفت خام وجود دارد. همچنین گفته می‌شود که ما از نقطه «اوج نفت» (نقطه بدون بازگشتی که در آن به حداکثر میزان استخراج نفت می‌رسیم) عبور کرده‌ایم.

این نکته، به‌خصوص در اینجا (خاورمیانه) که مرکز تولید نفت جهان می‌باشد، تا حد زیادی مورد بحث قرار گرفته است.

اما آب چطور؟  آب یک انرژی تجدید پذیر است که نهایتاً به ‌وسیله عوامل طبیعی مجدداً جایگزین می‌شود، اما این فرآیند به‌ کندی صورت می‌گیرد. شاید به همان اندازه که جهان خود را درگیر کاهش میزان سوخت‌های فسیلی کرده است، بهتر باشد که ما نیز نگران آب باشیم، زیرا آب منبعی است که نسبت به منابع دیگر برای بقای زندگی انسان، بسیار حیاتی‌‌تر است.

آیا آب نیز با افزایش تقاضا و کاهش عرضه، دچار افزایش قیمت شده و به سرنوشت نفت دچار خواهد شد؟ ما در جهان، با بحران‌های مربوط به آب، سیستم تخلیه فاضلاب و بهداشت روبرو هستیم که توسط مسائل اجتماعی، فقر، عدم دسترسی به حداقل امکانات و همه‌گیری کرونا تشدید شده‌اند. درواقع، مدیر بخش اطلاعات ملی ایالات متحده آمریکا تخمین می‌زند که تا سال 2030، 40% از آب شیرین جهان مصرف خواهد شد.

این قحطی یا کمبود آب، باعث می‌شود که از آب بعنوان یک واحد پولی استفاده شود. شاید کشورها، دولت‌ها و مصرف‌کنندگان باید نگاهی آینده‌نگرانه نسبت به هزینه‌های واقعی زیرساخت‌ها و مدیریت و تأمین آب داشته باشند و هزینه‌های وارده را از طریق مشاغل و مصرف‌کنندگان تأمین کنند.

گران‌تر شدن نرخ آب، برای افرادی که تحت فشار کمبود آب زندگی می‌کنند آزاردهنده خواهد بود و موجب خواهد شد در مناطقی که از قبل در شرایط خوبی به سر نمی‌بردند، وضعیت حتی وخیم‌تر شود.

بعنوان مثال، سه سال پیش، سازمان ملل هشدار داد که حدود 5 میلیارد نفر تا سال 2050 با بحران کمبود آب مواجه خواهند شد. لازم بذکراست که این کمبودها تنها به کشورهای در حال توسعه یا اقتصادهای نوظهور محدود نمی‌شود.

تجربه سخت Cape Town را فراموش نکنیم که پس از سه سال بارندگی ضعیف، در سال 2018، این شهر تنها سه ماه با تمام شدن کلیه ذخایر آب فاصله داشت. کمپینی که به‌سرعت برای کاهش مصرف آب در سراسر کشور به راه افتاد، از بروز یک فاجعه جلوگیری کرد، اما این بحران هنوز در آفریقای جنوبی به‌طور گسترده‌ای پابرجاست.

هنگامی که آن گزارش در سال 2018 توسط سازمان ملل منتشر شد،Jonathan Farr ، تحلیلگر ارشد سیاست‌گذاری محیط زیست در خصوص حفظ امنیت آب و تغییرات اقلیمی در موسسه WaterAid، بر بحران جدی آب در جهان تأکید کرد. این تحلیلگر برجسته افزود که این گزارش به ما هشدار می‌دهد که آب، محدود و حیاتی بوده و باید از آن حفاظت کنیم.

به گفته Farr: «به احتمال زیاد، تأثیر تغییرات اقلیمی باعث ‌شود که میزان ذخایر آب در آینده، آنچنان قابل پیش‌بینی نباشد. از این رو،برای اینکه بتوانیم نیازهای همه مردم را تامین کنیم، مدیریت دقیق آب و در اولویت قرار دادن استفاده خانگی، نقشی تعیین کننده دارد».

حدود 844 میلیون نفر، در نزدیکی محل سکونت خود، دسترسی به آب ندارند، یعنی  از هر 9 نفر، یک فرد به این بحران دچار است.

ما می‌دانیم که بخش کشاورزی، صنعت و طبقات ثروتمند در سطح جهان، خیلی بیشتر از سهم عادلانه خود، از آب استفاده می‌کنند.

علاوه بر این، مطالعات نشان می‌دهد حوضه‌ی  رودخانه‌های دجله و فرات که در غرب ایران واقع است، به ‌سرعت در حال از دست دادن آب‌های زیرزمینی می‌باشد. پس از آن، کشور هند در این وضعیت قرار دارد.

بدون آب سالم، مردم از دسترسی به فرصت‌هایی که باید همگان در هر جایی از آن برخوردار باشند، محروم خواهند شد. بعضی از جوامع به دلیل نداشتن آب سالم، به کلی از پیشرفت بازمانده‌اند، در حالی که سایر جوامع در این زمینه رونق یافته‌اند. همچنین آمار نشان می‌دهد که 90 درصد از حوادث طبیعی جهان مربوط به آب است.

در سال 2015، رهبران جهان متعهد شدند که تا سال 2030، به اهداف توسعه پایدار سازمان ملل دست یابند. ششمین مورد از این اهداف، بر روی مسئله آب و فاضلاب متمرکز است. با این حال، برخی از کشورها تا رسیدن به این هدف، سال‌ها و چه بسا قرن‌ها فاصله دارند.  

نقطه بحرانی

بحران آب، مانند تغییرات اقلیمی، مسئله‌ای ناراحت‌کننده است، اما می‌توان در مسیر تغییر آن گام برداشت.

دولت‌ها، شرکت‌ها و افراد با همان عملکردی که نسبت به مسئله تغییرات اقلیمی داشتند، می توانند  برای تغییر روند جاری نیز دست به کار شوند.

آب، یا بهتر است بگوییم کمبود آب، باعث مهاجرت افراد بیشماری در جهان شده است. همان‌طور که اوایل سال جاری مشاهده شد، طوفان Eloise  که موزامبیک  را درنوردید، بین 100,000 تا 400,000 نفر را آواره کرد. «دانشگاه سازمان ملل» پیش‌بینی کرده است که تا سال 2050 یک میلیارد نفر از مردم از کشور خود مهاجرت خواهند کرد که دلیل اصلی ای مهاجرت‌ها به دلیل خشک‌سالی، سیل و دسترسی ناامن و نامطمئن به آب خواهد بود.

جای تعجب نیست و شاید این یک نتیجه‌گیری منطقی باشد که فکر کنیم مسائل مربوط به آب، منجر به مشکلاتی مانند مهاجرت، فقر بیشتر و در نهایت جنگ می‌شود. استفاده از آب بعنوان یک واحد پولی، ممکن است فقط نقطه شروع  کار باشد.

فناوری، عنصری مهم در نبرد ما برای ذخیره آب است. بعنوان مثال، فناوری «داده‌های بزرگ» (به معنی استفاده از قدرت عظیم کامپیوتر برای تجزیه و تحلیل و پیش‌بینی مسائل مربوط به منابع آب)، می‌تواند به ما برای درک مسیرهای جریان‌ آب، مصارف آن و کاهش بالقوه اثرات خشک‌سالی کمک کند.

وقت آن رسیده است که با دیدی جدید به مسائل بنگریم و به این امر بیاندیشیم که چگونه می‌توانیم بعنوان مردم این سیاره با یکدیگر متحد شویم و از پروژه‌های مربوط به حفظ آب حمایت کنیم. همچنین چگونه می‌توانیم با برنامه‌ریزی و وفق دادن خود با شرایط، باعث توزیع عادلانه آب شویم. ما برای حل مشکلات ناشی از ویروس کرونا، به‌سرعت با یکدیگر متحد شدیم و حال زمان آن فرارسیده که بحران آب را با همان میزان احساس مسئولیت، رفع کنیم .

علی سجوانی، مدیرکل اجرایی شرکت املاک و مستغلات داماک

آخرین مقالات

برچسب

مطالب مشابه

//document.cookie = "cpop=0";